تصاویر کاپادوکیا را می‌بینید و دلتان می‌خواهد در یک روستای صخره‌ای تعطیلات خود را بگذرانید؟ کاپادوکیای ایران را دیده‌اید؟ روستای کندوان همان کاپادوکیای ایران است. در رشته‌کوه‌های سهند در منطقه‌ای ییلاقی و زیبا در آذربایجان شرقی و شهرستان اسکو، روستایی وجود دارد که معماری طبیعی و خاص آن موجب شهرت جهانی‌اش شده است. اسم این روستا «کندوان» است که سالانه ۳۰۰ هزار گردشگر را به خود جذب می‌کند؛ روستایی تاریخی که یکی از سه روستای صخره‌ای جهان است.

روستای کندوان با قدمتی حدود ۷۰۰۰ سال، به دلیل ویژگی معماری‌ منحصر به فرد آن که در دل صخره واقع شده در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. در این مطلب، دارکوب 724 به معرفی این روستای تاریخی می‌پردازد تا راهنمای بوم‌گردان برای سفر به این منطقه تاریخی جذاب باشد.

تاریخ در روستای کندوان

در برخی از روایات و داستان‌های مربوط به تاریخ این منطقه نقل شده است که ساکنان روستایی بنام حیله‌ور در ۲ کیلومتری غرب کندوان نخستین کسانی بودند که در قرن هفتم هجری قمری برای در امان ماندن از حمله مغول‌ها به دشتی در مقابل کندوان فعلی مهاجرت کردند که به تدریج حفاری‌های درون این دشت و ایجاد پناهگاه موجب شکل گیری این روستا شد. البته برخی هم بر این باور هستند که قدمت روستای صخره‌ای کندوان به دوره‌های قبل از اسلام بازمی‌گردد. امروزه کندوان از اهداف مهم گردشگری آذربایجان شرقی است.

داستان گدازه‌هایی که روستای کندوان را شکل دادند

می‌گویند اصلی‌ترین و مهم‌ترین عوامل پیدایش روستای کندوان مربوط به گدازه‌های کوه سهند است که فعالیتش حدود ۱۴۰ سال پیش به پایان رسیده است و روستای کندوان و شکل خانه‌هایش باقی مانده فعالیت آتشفشان کوه سهند است.

با وجود آنکه در درون تپه‌های بلند روستای کندوان که ارتفاع آن‌ها بیش از ۴۰ متر است، صدها انبار و اتاقک دیدنی حفر شده اما آن چه که باعث جذب گردشگر به این منطقه شده و هویت باستانی به روستای کندوان داده است وجود منازل مسکونی در درون توده‌های مخروطی و هرمی شکل صخره‌ای است. اجزای این منازل شامل تنور، اناق‌ها، صندوق‌ها و … است و قطر دیوارهایش معمولا حدود ۲ تا ۳ متر است.

چشمه آب معدنی کندوان نیز از جاذبه‌های این روستا محسوب می‌شود. آب این چشمه بسیار سبک بوده و برای درمان بیماری‌های کلیوی بسیار مفید است. روستای کندوان همچنین دارای بازارچه و نمایشگاه‌های متعدد گیاهان دارویی، صنایع دستی و آثار تاریخی است. ۱۱۷ خانواده در این روستا زندگی می‌کنند. می‌گویند که به دلیل شباهت روستا به کندوی زنبور عسل، به آن کندوان می‌گویند.

سفر به روستای کندوان

ایجاد اقامتگاه‌های بوم‌گردی در کندوان اتفاقی مثبت بوده و باعث توسعه روستا شده است اما برخی معتقدند پیشبرد اهداف بوم‌گردی در این منطقه نیازمند ایجاد زیرساخت‌ها و تامین نیازهای اولیه منطقه‌ای در این روستا است؛ به عنوان مثال یکی از عمده مشکلات در این روستا نبود پارکینگ مناسب برای خودروهای گردشگران است. ساکنان روستا معتقد هستند که تا این مساله حل نشود و گردشگران جای مناسبی برای پارک ماشین‎هایشان نداشته باشند تمایلشان برای بازدید از این روستا به طور شخصی و نه با تور کم خواهد شد.

البته بخش مثبت حضور گردشگران در روستای کندوان این است که امرار معاش آنها از طریق فروش محصولات بومی چون عسل، گردو و .. و همچنین صنایع دستی بومی منطقه تامین می‌شود که با سر و سامان دادن به بازارچه صنایع‌دستی می‌توان باعث رونق آن شد.

پس در برنامه‌ سفرهای پیش روی خود سری به این روستا در دل دامنه‌های سهند سرفراز بزنید که برخلاف گذشته کندوهای صخره‌ای آن را به اقامتگاه‌های بوم‌گردی تبدیل کرده تا با ایجاد محلی برای تفریح گردشگران عامل کسب درآمد برای روستاییان هم شود. ‌

چرا باید کندوان را ببینیم ؟

بازدید از روستای کندوان تبریز، فراتر از یک سفر معمولی برای شما خواهد بود. کندوان در نوع خود یک روستای بسیار منحصر به فرد محسوب می‌شود. روستایی که فرهنگی به خصوص دارد و حتی معماری خانه‌های مردم کندوان نیز منحصر به خودشان است. در سفر به روستای کندوان، می‌توانید با صفحه‌ای جدید از فرهنگ مردم ایران آشنا شوید خانه‌هایی را ببینید که شاید پیش از آن مشابه آن را ندیده باشید و با مردمی رو به رو شوید که قلبی به زلالی آینه دارند. اما از مسائل فرهنگی کندوان و ظاهر منحصر به فرد آن که بگذریم، باید به طبیعت کوهستانی و مثال زدنی آن اشاره کنیم. همانطور که گفتیم، کندوان تبریز در منطقه‌ای کاملا کوهستانی قرار دارد و شش ماه سال را در یخبندان به سر می‌برد.

مردم این روستا هنوز استفاده زیادی از ماشین آلات صنعتی ندارند و به همین خاطر خبری از دود و آلودگی در این منطقه نیست. هنوز هم می‌توانید همانند روزهای خوش گذشته، در این منطقه از اکسیژن خالص استفاده کنید و چند سال جوان شوید! در کوچه و پس کوچه روستای کندوان هنوز بوی نان تازه از تنورهای خانگی مردم روستا به مشام می‌رسد. صدای پرندگان شما را سر مست می‌کند و می‌توانید در زمان خستگی و دل تنگی، سری به دشت‌های سرسبز آن بزنید و جانی دوباره بگیرید. روستای کندوان تبریز را می‌توان نگینی بر انگشت طبیعت کوهستانی تبریز دانست.